19 apr. 2007

Een nieuw "PR" op de pen

Donderdag 19 april. De hele dag heb ik last van karperkriebels gehad. Eigenlijk zou ik vanavond mijn nieuwe penhengel bestellen. Na het eten weet ik het zeker: die hengel gaat er komen, maar niet vanavond. Ik besluit mijn gevoel te volgen, en de waterkant op te zoeken. Nu ik dit schrijf weet ik dat dat de juiste beslissing is geweest.

In april 2004 heb ik tot dan toe mijn grootste karper aan de penhengel gevangen. Een wilde karper van exact 80 cm, gevangen in de polder. In de korte periode dat ik met vastlood op groot water experimenteerde heb ik ze groter gevangen, maar die 80 cm aan de penhengel zie ik als mijn "PR". P(ersoonlijk)R(ecord) tussen aanhalingstekens, want als visser die voornamelijk in de polder gericht op wilde en boerenkarper vist, is jagen op een "PR" bijzaak. Een karper van 80 cm is voor de polder gewoon heel groot en niet snel te overtreffen.

Vanavond na het eten ga ik een poging wagen aan een cultuurwater, hier op 15 minuten met de auto vandaan. Een water waar grote en zware karpers zwemmen, en waar voornamelijk met vastlood en boillies wordt gevist. Vissen met de 1.25 Lbs Hardy Trotter en zachte mais uit blik. Geen tenten of paraplu's vanavond aan het water, maar wel veel jeugd in de parkachtige omgeving.

Twee voerplekjes van mais moeten volstaan voor de korte vistijd die nog rest tot het donker. Het lichte Drennan pennetje wordt met op lijn geschoven, een haakje 6 en 1 BB loodje en een mini loodhageltje gemonteerd. Dezelfde montage als afgelopen zondag in de polder.

De karpers verblijven hier overdag in het midden van het water. Straks als het rustig wordt is de kans groot dat de karpers onder de kant gaan azen. De voerplekjes heb ik dan ook dicht onder de kant gemaakt. Dat werkt, want na een minuut of 25 heb ik het al aan de stok met een karper. Tijdens de korte dril stroomt het publiek toe, en kan ik het verder op stek 1 wel vergeten voor vanavond. De karper mag na gemeten (64 cm) en bewonderd te zijn weer zwemmen.

Op de tweede voerplek aangekomen blijkt dat er flink geaasd wordt. Hier is het een stuk ondieper dan op de eerste voerplek, en aan het walmen te zien zwemmen er een paar beste vissen tussen. Tussen de walmende vissen laat ik voorzichtig de maiskorrels zakken. Dat walmen onstaat omdat de karpers op hun kop "staan" om maiskorrels van de bodem naar binnen te werken. De wapperende staartbeweging zorgt dat het water onder de oppervlakte in beweging komt.

Een van de karpers zwemt richting de maiskorrels aan de haak. Man, dit is bijna net zo spannend als vissen met de korst. De maiskorrels worden gevonden, want het pennetje schokt. Gelukkig zwemt de karper niet door, maar verdwijnt het pennetje langzaam onder water in het spoor van de karper.

Wat volgt zijn minstens 20 héle spannende minuten. Dat de karper groot was dat had ik al gezien voor dat hij de maiskorrels nam, maar dit is bizar. Als een torpedo afgeschoten door een U-boot gaat de vis er van door. Maar wel aan mijn 20% lijntje en met een haakje 6 in zijn lip. En niet één keer maar meerdere malen. Als ik de karper voor de eerste keer te zien krijg, blijkt dat het een schubkarper is. Deze karper zou weleens een nieuw "PR" kunnen zijn.... ik wil hem echt niet verspelen. De uithalen worden korter, en voor mijn neus doorbreekt een grote oranje gekleurde staart een paar keer het wateroppervlak. De vis is nu onder bereik van het landingsnet, maar pas bij de derde poging glijdt de karper in het net. Een enorme last valt van mijn schouders als de vis in het net op het gras ligt. Ik meet de karper, en dan nog een keer en nog een keer, maar de rolmaat blijft 81 cm aangeven. Een nieuw "PR" aan de penhengel!

Ondertussen is het behoorlijk druk om me heen geworden. Onder de oeh's en ah's probeer ik met de zelfontspanner een foto te maken. De eerste foto's lijken nergens op, en ik wil de karper zo snel mogelijk weer terug in het water hebben. Dan stopt er een auto en hoor ik een voor mij bekende stem iets roepen. Het is een karpervisser die ik ken uit de hengelsportzaak in Volendam. Een visser weet meestal wel hoe je een mooie visfoto moet maken flitst erdoor mij heen. Wil jij even een foto van mij maken roep ik in zijn richting. Na een paar kiekjes laat ik de karper voorzichtig in het water zakken. Ik bedank hem voor het nemen van de foto's, en we praten nog even na.

Op de terugweg naar huis in de auto laat ik alles nog een keer de revue paseren. Dit jaar heb ik een aantal veranderingen in mijn manier van penvissen aangebracht, en de afgelopen weken heeft me dat geen windeieren gelegd.

Groeten,
Peter

3 opmerkingen:

Marcel Opsteegh zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Marcel zei

Dag Peter,

Mooie vis hoor! De eerste weken van het karperseizoen beloven veel voor de rest van jaar.

Met vriendelijke groet,
Marcel O.

Peter zei

Hoi Marcel,

Dank je wel!

Groeten,
Peter