26 mrt. 2007

Een leerzame middag

Zondag 25 maart. Vandaag begint de visdag zoals de afgelopen weken voor mij pas aan het eind van de ochtend. Zo rond het middag uur geef ik mezelf de beste kans op karper in de polder. Na alle karper activiteit van vorige week en na Jan-Willem karpers te zien vangen in de polder, is de keus niet moeilijk. Op karper vissen dus, en ik begin in de polder waar we vorige week gevist hebben. Ik blijf daar tot een uur of half drie, maar van karper geen teken. De voerplekjes die ik gemaakt heb worden wel ondekt, maar dan door meerkoeten. Als ik me van de ene naar de andere stek verplaats wordt de voerplek keurig schoon gegeten.

Het hoort erbij, net zoals de vette eenden in de stadsvijvers die zo graag onze broodkorsten opeten, bedoeld om de karpers te lokken. Het is de koeten gegund, en ik besluit een andere polder op te zoeken.

Onderweg in de auto twijfel ik of de keuze zal vallen op een diepere polder of juist ondiepe slootjes die via duikers onder de posten (onderbreking over een slootje, om toegang tot het weiland te krijgen) doorlopen. Moeilijk, moeilijk.......en ik heb dit jaar ook niet voorgevoerd in de polder zoals ik de afgelopen twee jaar wel had gedaan in het voorjaar.

Het worden de ondiepe slootjes en i.p.v. vissen bij de duikers kies ik voor een slotenstelsel wat via overloopjes met elkaar in verbinding staat. En ik heb daar zomers karper zien zwemmen! Aan weerskanten van de overloopjes voer ik wat mais, en zo kan ik aan een ondiepe en een diepere kant van de sloot vissen.



Beet krijg ik wel, maar de aanbeten zijn veel te fel om van een karper te kunnen zijn en niet zo plagerig en wispulturig als die van een zeelt. Na twee keer misgeslagen te hebben komt er bij de derde keer een bleek gekleurd ruisvoorntje boven. Al snel blijkt dat bij de wateroverloop een andere polderbewoner overwinterd heeft.

Ruisvoorns zijn prachtige vissen, en ook de oer-Hollandse omgeving waarin ik me bevind is een genot voor het oog. Maar ruisvoorn is niet waarvoor ik vandaag de polder heb opgezocht, en hoe mooi de omgeving ook is, hier blijven zie ik niet zitten. Een andere polder of toch een cultuurwater? Niet veel later zit ik weer in de auto, maar nu richting een cultuurwater. Een water met struiken en bomen, waar het prettig struinen is met de penhengel. En dan wel met een korte penhengel, en die heb ik vandaag gelukkig bij me. Het wordt een leerzaam einde van de dag. Ik begin met een pennetje dat Hans voor mij gemaakt heeft.


Het pennetje registreert feiloos elke beweging onder water, wow wat vist dat scherp. In de polder neem ik het niet zo nauw maar op cultuurwater, waar de karpers niet zo schuw zijn als een wilde of een boerenkarper maar wel vaak voorzichter, vist zo'n pennetje fantastisch. Tussen de struiken en onder de bomen vang ik al vrij snel twee kleine schubkarpertjes. Dan slaat het noodlot toe en verspeel ik het pennetje aan een boom. Een ander pennetje dan maar, en ook deze is nieuw voor mij. Een Drennan met een doorschijnende antenne met een oranje punt. Eén BB loodje staat erop en dat blijkt bijna te kloppen. Ook dit pennetje vist scherper dan waar ik meestal mee vis, maar niet zo scherp als het pennetje van Hans.


Tussen de takken van de bomen door sta ik alweer spoedig het volgende karpertje te drillen. Met net geen 10 ft is de hengel die ik gebruik ideaal om onder de bomen te vissen, maar met max 1 lbs wel wat aan de lichte kant. Nu het water nog vrij is van begroeiing gaat het nog, en de karpertjes die ik hier vandaag vang zijn bijna allemaal tussen de 50 en de 60 cm en dat is dus ook geen probleem. Een hengel van 1.5 - 1.75 Lbs en 11 ft lang zou ideaal zijn voor het struinwerk onder bomen en tussen struiken, zeker in de zomer.


En wat penvissen betreft je bent nooit uitgeleerd en uitgeprobeerd, en vandaag is daar weer een goed voorbeeld van. Deze keer geen echte grotere vissen zoals de afgelopen weken toen de karpers steeds in lengte toenamen, maar met uiteindelijk acht stuks een zeer geslaagde dag.

Groeten,
Peter

1 opmerking:

Anoniem zei

jij blijft ze toch maar vangen
wederom weer leuk geschreven

Gr Frits