6 feb. 2007

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan

Dinsdag 6 Februari. Gisteravond over de telefoon met Jan-Willem over penhengels en karpers gesproken. Afgelopen zondag ben ik op de karperbeurs in Zwolle geweest, en heb dus niet gevist. Ik heb de karperkriebels, en vandaag en morgen zijn Francine en ik vrij omdat onze kleine meid morgen jarig is. Morgen gaat het dus niet lukken, maar vanmiddag kan ik een paar uurtjes vissen. Niet achter de rovers aan met de spinhengel, maar karper met de penhengel.

Als de kinderen uit school zijn vertrek ik meteen. Rest mij een kleine twee en een half uur vistijd die ik bij bruggetjes die over singels heen lopen ga besteden. Daar liggen ,behalve de eenden en de koeten, ook vaak de karpers te wachten op brood. Dit water staat bekend om het goede karper bestand, maar de vissen zijn er wel vaak klein van formaat. Een slanke grafiet penhengel van 10 ft en 1 lbs, en de onlangs in Japan bestelde Shimano Biomaster 1000 heb ik mee genomen. Het grote karpernet heb ik thuis gelaten, en een struinnet meegenomen. Een schoudertasje, met daarin een klein doosje gevuld met haken, loodjes, pennetjes enz. en een blikje mais maken de uitrusting compleet.

Bij het eerste bruggetje dat ik van plan ben aan te doen, zie ik bellensporen. Geen gasbellen, maar van visactiviteit. Dat de vis actief aast blijkt wel, want al vrij snel sta ik met een diep doorbuigende hengel in mijn hand.

Dit is niet normaal zeg, zo juist in de auto gaf de temperatuurmeter 3 graden boven nul aan! En nu binnen vijf minuten heb ik het aan de stok met een karper(tje).


Een mooi visje, en een goed begin van de middag.

Ik voer wat mais bij rond de brug en vrijwel meteen verdwijnt de pen weer. 6 Februari, en de karper is los! Dit is het betere werk, merk ik als ik vast sla op iets massiefs. De karper knalt onder de brug, en ik ren met een rotgang diezelfde brug op. Het lukt me om de karper te keren, en nu zwemt hij de andere kant op. De camera gris ik uit mijn jaszak en vanaf de brug schiet ik een foto.


Snel van de brug af, daar ligt mijn landingsnetje, bedenk ik me ineens. De karper heb ik nu onder controle en ik schiet nog een plaatje. Achteraf ziet het er wel heftig uit.


Een prachtige schub (zeker gezien het gebruikte materiaal) mag ik niet veel later de tijdelijk de mijne noemen. Na de foto mag hij weer zwemmen.


Hoewel heftig, besluit de brug te laten voor wat ie is. Ik moest alle zeilen bijzetten om de karper niet te verspelen.

Verderop wordt de singel onderbroken door een weg, en onder deze weg loopt een duiker door. Ik besluit hier mijn geluk te beproeven, en niet veel later staat het pennetje schuin naast de duiker.

In het verleden heb ik hier mooie karpers gevangen tijdens de winter. Het is deze duiker waar ik mijn eerste winterkarper ving, al weer een aantal jaren geleden. Het vertrouwen is er....en dat vertrouwen wordt beloond. Niet met een, maar met twee karpers!

Vier karpers op 6 februari bij een buiten temperatuur van drie graden boven nul. Nee, geen biggen, maar ik ben meer dan tevreden.

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Mooi Peter,
heel mooie plaatjes van een hengel in aktie
schitterend zo die karpertjes in de winter

Gr Frits

Peter zei

Hoi Frits,

Dat hengeltje buigt fraai, zelfs op een klein karpertje. Echt fun, om ermee in sierwatertjes en singels te vissen tijdens de winter.

Groeten,
Peter