21 jan. 2007

De karper blijft in mijn gedachten

21 Januari 2007. De laatste dagen ben ik met mijn hoofd bij het vissen op karper geweest. Misschien komt het door de aanhoudende zachte winter, maar de karper blijft in mijn gedachten. Gisteravond heb ik de knoop door gehakt, ik ga vandaag op karper vissen. De kans om een wilde karper in de polder te vangen schat ik heel klein, en zonder een aantal dagen voeren aan een kanaal gaan zitten zie ik ook niet zitten. De keuze valt daarom op een sierwater, omringd met bomen met daar achter een dijk waaronder een weg loopt. Een mooie omgeving, waar ik behoorlijk beschut zit tegen de wind. Langs de oever staan paaltjes, die ooit deel van een beschoeiing zijn geweest, en een duiker en bruggetjes zijn ook aanwezig. Ideaal water om af te struinen met de penhengel, en dat ga ik ook doen vandaag.

Met een paar handjes mais zijn al snel een aantal stekjes gemaakt, die ik een voor een ga af vissen. Gewoon op zoek naar de karper, en zo blijf je ook in beweging. Is er karper aanwezig, dan blijft een aanbeet meestal niet lang uit. Zo niet, dan is het zoeken geblazen.

De bomen vertonen de tekenen van het op komst zijnde voorjaar. Aan de takken groeien al nieuwe zaden, naast die van vorig jaar. De stekjes bij de paaltjes blijven zonder teken van vis. Ook bij de duiker, meestal een winter-hotspot, blijft het stil. Bij het bruggetje een stuk verderop krijg ik wel vrij snel leven.
Het pennetje komt iets omhoog, en verplaatst zich langzaam. De adrenaline giert, en ik moet rustig blijven. Als ik aantik, is er van weerstand bijna geen sprake. Het blijkt een grote ruisvoorn te zijn. De tweede aanbeet verloopt hetzelfde, en resulteert in nog een ruisvoorn. Dan blijft het een tijdje stil, en zijn de voorns waarschijnlijk doorgezwommen.
Dan weer leven, maar nu anders. De pen loopt langzaam weg, en de lijn loopt strak richting de top. Nu voel ik wel weerstand als ik aantik, en aan de andere kant van de lijn wordt iets wakker. Na een korte en heftige dril, glijdt een schubkarpertje in het net.


Mijn eerste karper van 2007. Snel even een foto met de zelfontspanner, en zwemmen maar weer. De stek is verstoort, maar ik besluit bij de brug te blijven vissen. Gewoon even lekker nagenieten, en intussen denkend aan het komende voorjaar en de zomer. De wind zwakt af en het zonnetje wint aan kracht zo aan het eind van de middag. Een beetje in gedachten verzonken, wordt ik weer snel bij mijn positieven gebracht als het pennetje verdwijnt. Niet veel later ligt er een klein karpertje, ook wel knolletje genoemd in het net. De afsluiter van een heerlijk dagje karpervissen. En nu ga ik voorlopig weer achter de rovers aan.

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Mooi man,zo in de winter toch je karpers weten te vangen
zit zelf ook steeds te twijfelen ,maarja de roofvis trekt ook

Gr Frits

Peter zei

Hoi Frits,

Pas maar op, als je ze in de winter weet te vinden dan komt voor je het weet het roofvissen op een laag pitje te staan. Ik heb in ieder geval de smaak weer te pakken.

Groeten,
Peter