11 jun. 2006

Een nacht met weinig slaap


Zaterdag 10 juni. Zaterdag is voor mij een werkdag, en toen ik om 17.30 naar huis fietste besloot ik dat via de polder te doen. De zon scheen in de ondiepe slootjes, en ik kwam meerdere zonnende karpers tegen onder de waterspiegel. Vanavond hier een paar voerplekjes maken, en dan morgenochtend heel vroeg die afvissen met de pen.

Het is al 21.00 uur geweest als ik ga voeren. Behalve mais strooi ik ook wat oud brood in het water. Al snel plukken ruisvoorntjes aan het brood. Maar wat ik tot nu toe nog nooit in de polder heb mogen aanschouwen, gebeurt: een grote ronde bek slurpt tussen de voorntjes door het brood van de oppervlakte. Op sierwater heb ik dit wel vaker gezien, maar nog nooit in de polder. Sterker nog, in sommige polders vang ik karpers op wormen, of een cocktail van mais en worm. Andere aassoorten liggen daar ver achter. Op de voerplek die ik het eerst gemaakt heb, cruisen nu zelfs meerdere karpers onder de korsten. Ik besluit mijn hengel op te halen.

Thuis gekomen vertel ik Francine wat ik gezien heb, en dat ik het even ga proberen met een drijvende korst. Als ik weer terug ben in de polder is het oppervlak geheel schoon gevreten. Een paar stukken brood gooi ik op het water, en de hengel wordt voorzien van de molen. Het draad door de oogjes gehaald, en een haak gemonteerd. De voorntjes en karpers zijn ondertussen alweer aan het slobberen. De eerste korst werp ik af, en de tweede korst landt bijna voor mijn voeten in het water. De volgende worp met de inmiddels doorweekte korst is wel geslaagd. Al snel plukken de voorntjes aan de korst. Dan zie ik duidelijk een karper onder de korst door zwemmen. Niet één, maar zelfs meerdere exemplaren! Een bek gaat open, en ik sla een gat in de lucht. Dat gebeurt daarna nog een keer.

Bij de derde poging wacht ik tot de lijn begint te lopen. De hengel hef ik, en wat er dan gebeurt is bijna niet te omschrijven. Eén ding is zeker, dit is de meest spectaculaire manier van karpervissen, althans voor mij. De karper sprint weg, en ik besef dat het deze keer raak is. En hoe! Dit moet echt een mega karper zijn. De dril verloopt in een roes. De karper blijkt, eenmaal geland, 78 cm lang te zijn. Een enorme karper, zeker voor polder begrippen. Ik ben echt beduusd, en maak een paar foto's met de zelfontspanner. Om eerlijk te zijn weet ik niet waar ik het meest van onder de indruk ben de gigantische schubkarper, of de manier waarop ik deze prachtige vis heb gevangen. Het eerste wat ik doe nadat de karper is terug gezet, is Francine bellen. Daarna thuis meteen de foto's op de computer gezet, en een wit wijntje open getrokken. Het is ruim over 2.00 uur als ik ons bed opzoek, de slaap kan ik maar slecht vatten. Deze karper vergeet ik nooit meer!

Groeten,
Peter

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Met de korst is het heel spannend. Heel veel gedaan met een vismaat. Een schub van 78 is een prachtvis en op de korst wort ie nog mooier.

Ap

Anoniem zei

Weer mooi geschreven Peter
zelf heb ik ze nog nooit met de korst gevangen wel op zicht op de bodem , gewoon aleen een haak met wat mais of kikkererwten heel spannend mooie karper trouwens

gr Frits