3 apr. 2006

Karper tijd


De gesloten tijd voor roofvis is ingegaan. Tijd om het karpervissen weer op te pakken. Vrijdag 31 maart ben ik na het eten in de auto gestapt en naar een cultuurwatertje gereden, om even met met de pen vissen. Een X-Light snoekbaarshengel en een Cardinal 33 met een spoeltje 14% nylon vormen mijn uitrusting. Lekker vissen tot in het donker, en twee kleine karpertjes gevangen. Wat een sport zeg op dergelijk materiaal. En zo nu en dan een cultuurwatertje aandoen is gewoon leuk. Jammer dat het er straks weer afgeladen staat met tenten, paraplu's en rodpots gevuld met meerdere hengels.

Zondag 2 Maart. Vorig jaar ving ik samen met vismaat Dick al mooie karpers om deze tijd in de polder. Maar ja, toen was ik al na de sneeuwperiode in maart gestart met mondjesmaat voeren. De weersvoorspellingen voor komende week zijn ronduit slecht te noemen, en de nachtvorst keert ook weer terug. Nog maar een keertje naar het cultuurwater gevuld met kweekkarper. Uitdagend is het niet, maar de vangstkans is gewoon een stuk groter. En een weglopend pennetje is gewoon spannend. De oude Hardy Trotter en de LuXor 1 waar ik afgelopen december nog mee op karper gevist heb neem ik mee.

Vrijdagavond viste ik struinend langs de kantjes en daar is de snoekbaarshengel afdoende, nu kies ik voor een bruggetje. Bruggetjes vragen om wat zwaarder materiaal, en tevens is de Hardy een stuk langer dan de snoekbaarshengel. En dat is prettig als er een stuk uit de kant gevist moet worden. Ik werp een handje mais tegen de peiler, en tuig op mijn gemak op. Zelfs het optuigen van de karperhengel vind ik altijd al een feest. Een mooi handgebouwd Van Eik pennetje vervolmaakt de uitrusting, en weldra staat alleen het oranje puntje nog boven water.



Het eerste uur krijg ik behalve wat gepulk geen mooie weglopers, of opstekers. Nog maar een handje mais naar de peiler, en dan verkassen. Hier kom ik straks nog terug, nu zie ik het niet gebeuren. Op de volgende stekjes, die ik struinend afvis krijg ik ook geen leven. Maar als ik weer terug keer bij het bruggetje, loopt het pennetje langzaam weg richting de brug. Als ik rustig een tikje geef, kromt de hengel zich. Ik moet meteen alle zeilen bijzetten, want de karper schiet door de slip onder de brug door. Nu heb ik ook perfeit van de langere penhengel. De karper kan ik hierdoor veel beter sturen, en weldra is de karper onder de brug vandaan. Dan het midden op, nog een paar meters lijn nemend. Daarna is het over en parreert 343 cm glasvezel iedere uithaal. Rustig schuif ik het net onder de vis, en dan ligt er een prachtige schubkarper op de kant. Als de rolmaat 62 cm aangeeft ben ik meer dan tevreden.



In de polder zijn dit al karpers van formaat. Een wilde karper van 62 cm is vaak al een ongeleid projectiel, en vraagt ook om ander materiaal dan hier op het cultuurwater.

Niet veel later vang ik een kleiner maar wel veel voller exemplaar, typisch een gekweekte karper. Vissen blijft toch altijd verrassend, zo krijg je geen enkele aanbeet, en dan binnen een paar minuten vang je twee karper(tje)s. Hierna blijft het echter weer een tijd stil bij de peiler, de stek is kennelijk verstoord. En in de polder keer ik zeker ook ook niet meer terug op een plek waar ik een karper heb gevangen. Op een cultuurwater met een goede karper bezetting is dat meestal niet nodig. Zeker in de winter en het vroege voorjaar, liggen de karpers vaak gestapeld onder de bruggetjes. En na verloop van tijd keen zij weer terug naar de brug, mocht de stek verstoord zijn. Vertrouwen hebben en doorvissen dus.

En na een kleine drie kwartier blijkt dat ook te kloppen, en land ik karper nummer drie van vandaag. Helaas heeft deze karper zo'n uitgescheurde bek, ook wel papegaaibek genoemd. Dat inscheuren wijd ik aan onkundig gebruik van veel te zwaar materiaal, waarmee tegenwoordig vaak op de kleinere karper gevist wordt. En dan schrijf ik het nog heel netjes! Wel vind ik het voor vandaag mooi geweest, en op mijn gemak tuig ik af. Als ik bijna lopend bij de auto ben aangekomen, gaat mijn mobieltje. Het is Francine, en zij verteld mij dat het al 20.00 uur is. De tijd is vanmiddag werkelijk omgevlogen, voor mijn gevoel is het niet later dan 18.30 uur. Gelukkig kent Francine mij meer dan een beetje na de ruim 14 jaar dat wij al samen zijn, en maakt zich niet snel zorgen. Wat dat betreft heb ik het getroffen!

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: