10 apr. 2006

Anders dan gepland, maar met een happy end


Zondag 9 april. Vanmorgen voor de verandering een keertje lekker uitgeslapen. De temperatuur nodigt ook niet uit om vroeg van huis te gaan om te gaan vissen. Het is gewoon een paar graden te koud voor de tijd van het jaar. En omdat ik vandaag voornemens ben om de polder in te trekken, lijken mij de middag en avonduren het meest kansrijk. Na het ontbijtje ben ik met de kinderen op stap gegaan, en zo heeft Francine ook even tijd voor zichzelf. Thuisgekomen maak ik mijn spullen in orde. Haast heb ik niet, want ik wil tot donker gaan vissen. Dat verandert als de telefoon gaat.

Het is Tom, een vriend en als ie tijd heeft tevens ook vismaat van mij. Of ik vandaag nog ga vissen vraagt hij? Natuurlijk ga ik vissen, ik sta op het punt om de deur uit te gaan. Tom heeft zeker wel zin om mee te gaan, en vraagt of Wouter ook mee kan. Nou, Wouter is voor mij ook geen onbekende, dus dat is geen probleem. Tom heeft een drukke baan en heeft naar eigen zeggen veel te weinig tijd om te vissen. Het is dan ook wel zo leuk als er, wanneer er dan gevist wordt, ook gevangen wordt. En de kans op een aantal wilde karpers in de polder is gezien het weersbeeld niet groot. Over de telefoon besluiten we dat de grootste kans op karper nu nog steeds op cultuurwater is. En daarom gaan we niet één maar twee cultuurwatertjes aandoen vandaag.

Ik moet met een rotgang mijn visspullen in orde maken, want de 4 meter lange penhengel en ABU 44 heb ik nu niet nodig. Lekker mobiel struinen vraagt om ander materiaal, zeker gezien de wind. Het wordt een lichte 295 cm lange snoekbaarshengel en daar 'past' m'n oude ABU Cardinal 52 uitstekend bij.

De ABU spoel ik vol met 18% nylon, met dank aan Francine die altijd (zij het met gezonde tegenzin) de spoel met nylon vasthoudt terwijl ik de molen opspoel. Niet veel later arriveren Tom en Wouter, en vertrekken we naar het water waar ik afgelopen zondag gevist heb. Vantevoren hebben we afgesproken hier niet te lang te vissen. Sowieso wil ik graag op dat andere watertje vissen, ik heb daar zeker al drie jaar niet meer gevist. Aangekomen op de eerste bestemming zie ik twee bivy's staan. Gelukkig bestaat het water uit twee aparte stukken water die via een duiker(mijn winterstek!) met elkaar in verbinding staan. We besluiten dan ook om op het gedeelte te vissen waar niet gevist wordt. Nadeel van het vastlood vissen op wat kleiner cultuurwater vind ik dat je vaak niet weet waar en hoe de lijnen lopen van deze vissers. En over het algemeen wordt er onder de overkant gevist. En nu er verderop niet gevist wordt, is de keuze voor de hand liggend.


We blijven hier ongeveer twee uurtjes vissen, maar het is niet wild. Wouter weet een leuk karpertje te vangen bij een bruggetje en ik vang er één in de vuilhoek (de kant waar de wind op blaast). Tom heeft wel aanbeten gehad, maar die zetten geen van allen door. Tijd om naar het andere water te gaan, een kleine 25 minuten rijden met de auto, maar eerst gaan we langs de McDrive. Na een vette hap , rijden we letterlijk een woonwijk in. Deze stek heb ik puur toevallig jaren geleden ondekt toen hier twee vrienden van Francine en mij woonden. Zij woonden toen aan het water, en toen ik daar op een zonnige middag voor het raam stond naar het water te kijken zag ik tot twee keer toe een karper voorbij zwemmen. "Hier moet ik een keer gaan vissen", schoot toen door mij heen. En de eerste keer dat ik daar ging vissen is een jaar of zes geleden. Samen met mijn vroegere buurman en vismaat Mark viste ik toen in de polder op karper, maar de aanbeten bleven uit. Ik vertelde hem over wat ik gezien had daar in de woonwijk. Die eerste keer vissen daar werd een succes, en ik had nog nooit zoveel karpers op één dag gevangen als toen. Later hebben wij daar vaker gevist als niets wilde lukken, maar nu heb ik daar al drie jaar niet meer gevist en onze vrienden wonen daar ook niet meer.

De stekjes van 'toen' liggen er nu ook nog steeds goed bij, en Tom en Wouter besluiten te starten bij de houten beschoeiIngen. Ik loop een stuk door naar de brug, die de woonwijk verbindt met de uitvalsweg. Ik sta nog niet op de brug, of Wouter heeft de eerste al. Daarna ben ik aan de beurt, en ik vang drie karpers achter elkaar. Daarbij zit één zeer fraaie die ik samen met de hengel en de ABU 52 heb gefotograveerd, en boven dit verslag heb geplaatst. Tom vangt zijn eerste karper bij de beschoeiing maar al snel besluiten de mannen ook bij en op de brug te vissen.

Tom drilt een karper vanaf de brug

Het is een vrij lange brug dus dat geeft geen problemen. Uiteindelijk weten wij hier samen 16 karpers en karpertjes te vangen. Waarvan ik er tien op mijn conto mag zetten! Tom en Wouter vangen beiden 3 vissen hier en zijn uiteraard ook heel tevreden. Met z'n drieëen hebben wij dus met de twee karpertjes op het eerste water meegeteld 18 stuks gevangen, waaronder een aantal zeer fraaie exemplaren. Een topdag, zeker gezien de tijd van het jaar en de achterblijvende temperatuur. Leuk is ook dat Wouter en ik tegelijk aan een karpertje haken, en dus gezamelijk met onze vangst op de foto kunnen.

Samen met Wouter met op de achtergrond de brug


Deze visdag verliep anders dan in eerste instantie door mij gepland, maar wel met een happy end.

Groeten,
Peter

Geen opmerkingen: