7 dec. 2005

Vanuit een natuurlijke bivy!


Dinsdag 6 december. Nog nagenietend van de verbazingwekkend goede karper vangsten van afgelopen zondag, besluit ik vanmiddag nog een paar uurtjes aan de karper te besteden. De materiaalkeuze is gelijk aan die van zondag, echter ik neem nu ook twee hengelsteunen mee. Dan hoef ik niet de hele tijd met de hengel in mijn hand te zitten, en het vist prettiger dan wanneer de hengel op het gras ligt. De eerste stek is een brug waar de eenden regelmatig door opa's en oma's met hun kleinkinderen gevoerd worden. Dergelijke stekken zijn vaak ook wat dieper, en de karpers profiteren van de broodresten die naar beneden zinken. Zo, eerst even een handje mais tegen de pijler, daarna steek ik de steunen voorzichtig naast de brug in de grond. Het aas wordt vlak bij de pijler te water gelaten, en de hengel op de steunen gelegd. Maar niet voor lang, want de pen verdwijnt richting de brug. Mijn handen hangen al boven de kurkengreep, en rustig til ik de hengel uit de steunen. De hengel kromt zich, en binnen 3 minuten nadat ik het aas te water heb gelaten sta ik een karper te drillen. Natuurlijk, in de zomer of de vroege herfst gebeurt dat vaker.... maar vandaag is het 6 december! Tot een jaar of 5 geleden was ik ervan overtuigd dat karper niet te vangen was in de winter. Die lagen volgevreten in de bagger te wachten op het voorjaar, een soort winterslaap te houden. En misschien is dat in sommige afgesloten ondiepe polders ook wel zo. Mijn ogen werden geopend toen ik een vijftal jaren geleden, terwijl ik met de plug op snoek aan het vissen was, een karpervisser tegen het lijf liep. Deze visser zat tegen een duiker (dikke buis onder de weg door, die twee stukken water met elkaar verbindt) te vissen op KARPER! Uiteraard was ik nieuwsgierig, en hij vertelde mij in de winter meer karpers te vangen dan in de zomer. "Maar je moet wel de juiste stekken kiezen", voegde hij daaraan toe. Toen ik bijna 3 jaar geleden in de winter bij Cor Spinhoven een lichte penhengel bestelde, ging het kriebelen. De hengel stond boven te wachten op het komend voorjaar, en ik hield het niet meer. Dus op 25 januari 2003 ( die dag vergeet ik niet meer!) ben ik op karper gaan vissen. Het was toen heel koud die dag, s'morgens lag er zelfs een dun vliesje ijs aan de kanten van de sloten. Die dag ving ik mijn eerste winter karper ooit, een beauty van 69 cm. Het is dus mogelijk om karper met succes het gehele jaar door te bevissen! In de winter vis ik liever op roofvis, maar wel wordt er zo nu en dan op karper gevist. Al was het maar omdat de meeste tentjes zijn verdwenen aan de waterkant, en er geen lijnen meer kris kras door elkaar in het water liggen. Rust!

Wat een feest, bij de brug vang ik binnen een uur 5 kleine maar wel mooie gave karpertjes. Wat een genot op de oude lichte zachte glasvezel penhengel. Dan wordt het tijd om een andere hotspot op te zoeken. Dat is niet zo moeilijk; verderop is een duiker. Voorzichtig sluip ik het laatste stuk, en de pen wordt schuin voor de duiker te water gelaten. Een paar maiskorrels erbij, en wachten maar. De hengel houdt ik nu vast. De lange kurkengreep, zonder cone, klem ik tussen mijn oksel. Tik, tik doet het pennetje en ik hef de hengel. Ook dit is een klein schubkarpertje, maar hij weet de hengel hoepelrond te zwemmen. Voorzichtig stuur ik het karpertje weg van de duiker, en probeer ik deze stek zo min mogelijk te verstoren. Nadat ik hem heb onthaakt zet ik het fraaie schubje voorzichtig terug. Ook de kleinere exemplaren verdienen respect!!! De haak wordt opnieuw voorzien van 3 maiskorrels, en ik laat het geheel weer op bijna dezelfde plek te water. Nog wat mais erbij, maar niet te veel. Terwijl ik weer op mijn knieƫn zit, met de kurkengreep tussen de oksel zie ik activiteit aan de overkant onder de boom. Daar moet ik straks nog maar even kijken, denk ik! Wat is karpervissen toch spannend en lonend op deze manier. Minuten gaan voorbij, als plots de pen omhoog gaat. Meestal wordt zo'n opsteker door een brasem veroorzaakt. En ook een forse brasem is op dit lichte materiaal een welkome bijvangst! Maar nee, dit is geen brasem, de hengel buigt diep en de slip begint langzaam te tikken. Nu wordt er duidelijk iemand wakker aan de andere kant van de lijn, en langzaam tikken gaat over in een heerlijk zoemgeluid. Een grote oranje kleurige staartlob komt boven, en dan begint de karper te bokken. De soepele hengel vangt dat echter goed op, en de karper zwemt nu rondjes onder de top. Voorzichtig schuif ik het langdingsnet onder de karper. En een lekker dik gevreten schubkarper verdwijnt in het net. Die is toch al gauw een pondje of 14, besef ik als ik de karper uit het net til. Een prachtige karper, met een heel mooi oranje gekleurde staart mag na de foto weer zwemmen. Verder vissen bij de duiker lijkt mij voorlopig niet zinvol, dus ik besluit naar de overkant van dit watertje te gaan. Daar kan ik mooi onder de boom vissen. Deze boom is een wilg, en de takken reiken tot in het water. Weer zo'n plek waar karper graag opzoek naar voedsel gaat. Ik zit letterlijk onder de boom, en de gesteunde hengel steekt door een open ruimte tussen de takken door. Ik zit dus onder een natuurlijke tent. Hoewel het gras al aardig gekleurd wordt door de vele afgevallen bladeren, is de boom nog lang niet kaal. De lange warme herfst is daar de 'schuld' van, maar ik profiteer daar nu lekker van. En de karpers zo te zien ook, want ik zie hier meerdere bellenplakaten. De pen staat zo'n anderhalve meter van de hengeltop en het geheel ziet er geweldig uit. De oude Hardy Trotter,(mijn allereerste echte penhengel gekocht toen ik 16 jaar oud was), de eenvoudige onverslijtbare LuXor werpmolen, de dunne Maxima nylon lijn en het sierlijke pennnetje waarvan alleen nog een oranje puntje boven water steekt. Een uitrusting zonder toeters en bellen, maar wel geheel in balans. En dat blijkt wel, als ik het ook hier onder de boom aan de stok krijg met een karpertje. Het karpertje schiet alle kanten op, en zwemt zelfs tussen de in het water hangende boomtakken door. Een wel heel aparte dril zo onder een boom, maar niet onmogelijk zo als blijkt. Nadat ik het karpertje geland heb, leg ik de hengel weer op de steunen. De karper er onder, en snel een foto gemaakt. Zelf vind ik het een veelzeggend plaatje geworden, zo tussen de takken van de boom genomen met de karper onder de hengel op de afgevallen bladeren. Deze foto voeg ik dan ook toe aan dit verslag!

Groeten,
Peter

1 opmerking:

wim zei

Peter,

Prachtig dat jij nu nog karper met de pen vangt. Tegen alle ongeschreven hengelsport regels in nu nog met de pen vissen op karper wordt beloond met een aantal mooie vissen. Je hebt me weer op een idee gebracht. Vanavond maar mijn penhengel gereed maken. Misschien kan ik morgen uit mijn werk nog een uurtje.

De snoek vangsten vallen de laatste dagen toch wat tegen.

groetjes

Wim