19 dec. 2005

Karpervissen tussen het ijs




Zondag 18 december. Gisteren was het noodweer, maar vandaag zijn de weersvoorspellingen gunstiger. Hoewel, vanmorgen lag hier bijna al het kleinschalige water bedekt met een dun vliesje ijs. De polder in met de spinhengel zie ik dan ook niet zitten. Karper met de penhengel op wat dieper en door de bebouwing opgeslokt gecultiveerd polderwater biedt uitkomst. Nadat ik nog wat gepost had op een forum, ben ik met mijn twee jongens koffie wezen drinken bij opa en oma. Tot mijn verbazing werd het weer alleen maar mooier, en af en toe kwam er zelfs een flauw zonnetje te voorschijn.

Om 13.15 uur ben ik op mijn gemak met de auto naar het hierboven beschreven watertje gereden (ondertussen luisterend naar de kerstmuziek op de radio!). Toen ik de auto parkeerde schrok ik toch wel een beetje; er lag nog steeds een vliesje ijs. Gelukkig lag het bij de bruggetjes open, en er kon dus gevist worden. Voor de voorbijgangers zal het er vreemd uitgezien hebben: een in het groen gestoken vent die met zijn hengel aan de oever zit van een grotendeels met ijs bedekt water. Voor mij is dat een uitdaging. Ik heb de voorpagina van de Telegraaf van vandaag meegenomen (en niet om te lezen!).

Als het puntje van het pennetje boven de waterspiegel uitsteekt en de hengel op de steunen ligt, kan voor mij het genieten beginnen. Nee, niet zo genieten zoals in een echte polder, maar ook hier voel ik mij één met de natuur. Wat zou het leuk zijn als ik vandaag een karper zou weten te vangen. Ondertussen ben ik ook geaccepteerd door vele de eenden, die uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor het open liggen van het water bij de brug. De zon verwarmt de brug, en smeltwater druppelt in het water. Ik word er gewoon vrolijk van, en wat ben ik blij dat ik toch ben gaan vissen.

Mijn roes wordt verstoord, als het oranje puntje waar het uiteindelijk om draait langzaam verdwijnt. De kou voel ik nu niet meer, en mijn winterhanden omklemmen een gekromde 0.75 Lbs penhengel. Nee, het karpertje is niet groot, maar het is er wel één. Na het onthaken leg ik de voorpagina van de Telegraaf op het gras en maak ik een foto van de kop van het karpertje onder de datum van vandaag.

Image hosted by Photobucket.com

Met hetzelfde tevreden gevoel waarmee ik in de zomer een zware en grote karper terugzet, laat ik ook dit ‘knolletje’ weer zwemmen. En op het gebruikte materiaal is zelfs de dril van een ‘knolletje’ een genot. Niet veel later ligt de hengel weer op de steunen, en zwemmen de eenden weer rond het oranje puntje dat boven water uitsteekt.



De zon breekt nu echt door, en ik krijg langzaam maar zeker steeds meer water tot mijn beschikking. Het ijsvliesje trekt zich langzaam terug, het eendenwak wordt groter. De pen loopt langzaam weg, richting de brug. Als ik contact maak, buigt de hengel en deze karper is duidelijk groter dan het eerste exemplaar. Bijkomend voordeel van de winter is dat de karpers trager zijn. Na het zetten van de haak, blijft de eerste explosie zoals die in de zomer vaak voorkomt uit. Je kunt de karper dus veel gemakkelijker bij de obstakels (in dit geval brugpijlers) vandaan sturen. Niet veel later ligt er een mooie karper in mijn landingsnet op de kant. Een karper die het glasvezel flink deed krommen, en de slip liet werken. Van deze karper wil ik graag een fraaie foto maken, en ik besluit dat boven het nog steeds in een groot gedeelte van de sloot aanwezige ijs te doen.

Image hosted by Photobucket.com

Als ik de karper terugzet zwemt de vis onder het ijs door weg. Snel neem ik nog een foto.

Image hosted by Photobucket.com

Voor mij is het meer dan mooi geweest, en ik besluit te stoppen. Thuis gekomen zet ik eerst de foto’s op de computer, de visspullen moeten maar even in de auto wachten.

Groeten,
Peter

4 opmerkingen:

Wim zei

Mooi geschreven Peter. Ook een mooie hengel trouwens die Hardy.


mvg

Wim

Peter zei

Dank je Wim. Ik ben ook erg blij met die Hardy. Dit is de twee-delige lichte (0.75-1 Lbs) uitvoering, er was destijds ook een drie-delige Hardy Fred Taylor Trotter te koop en die is 1.75 Lbs. Overigens ik ben de trotse bezitter van nog een Hardy. De Richard Walker Avon 1 Lbs en 305 cm lang.

Groeten,
Peter

Anoniem zei

Hoe moet dat nu toch straks Peter, als er overal ijs ligt.
Of blijf je dan ook nog zoeken naar water waar geen ijs is.
Net als ik, we gaan gewoon door, al vriest het dat het kraakt.
Er is altijd nog wel een plekkie waar je een pennetje kan zetten, of een kunstaasje kan laten zakken.
Weer een leuk sfeer artikeltje, Peter.
Moet ook maar weer eens achter de winterkarpertjes aan.

Bas

Peter zei

Ik herken dat Bas. Soms is de drang, om toch nog even naar het water te gaan te groot. En inderdaad er is altijd wel een open stukje water te vinden, zeker in de buurt van bruggen en sluizen. Tot 1993 viste ik vaak in de winter,(als er ijs lag op het binnenwater) vanaf de pieren van IJmuiden en Scheveningen. Maar als het echt vriest dat het kraakt, dan blijf ik tegenwoordig thuis. Maar wind, regen, hagel, sneeuw of een graadje vorst houden mij niet tegen om er op uit te trekken! Het hoort er allemaal bij. Mocht er deze winter een ijs periode komen, dan ga ik lekker zelf mijn spinners maken. En zo ben ik dan nog steeds bezig met onze hobby.

Groeten,
Peter